10 kişi kendisini tutuyor, 5 arkadaşı var.
kalbim geceden kalma
sorsan hatırlamaz olan biteni
ağrısı var yalnızca
zonklarcasına
her defasında aynı
atıvermese kendini ordan oraya
sürüklenmesine izin vermese
olmayacak belki bu ağrı
çağırsa şimdi öteden biri
atıvermeyecek mi yine kendini
kalbim geceden kalma
gün gelir düzelir belki
bakalım bakalım bu kez ne olacak ve de nasıl olacak.görünmez elleri var dünyanın bir dokunuş değiştiriyor herşeyi bir tatlı söze kanmak istiyor insan,kanıyor,yaralanıp yaralanıp yaralarını kanatıyor. içini ısıtan bir bakış ve tatlı bir gülümseme acaba dedirtiyor. her nası oluyorsa gidenler hep geri dönüyor aradıklarını sende bulmaya çalışmadan gittiklerinden belki de bir özlem bırakıyorlar geride insanın içini eriten sızıyla karışık sonra ansızın çıkıyorlar karşına senden başkasında bulamadım diyorlar anlamıyorlar asıl kendilerini aradıklarını ben de fırsat veriyorum bu kez yaralarımı kanata kanata hem de bende bulsunlar diye kendilerini sonra zaman geliyor sıkılıyorlar kendileriyle olmaktan ben daha çok sıkılıyorum bu dünyanın görünmez bir kalbi var ve kalbini sıkıştıran o eller...
ya dışındasındır çemberin ya da içinde yer alacaksın kendin içindeyken kafan dışındaysa...Y.Türkü
günlerdir dilime dolaşan parça
başını göğsüme sakla sevgilim
güzel saçlarında dolaşsın elim
bir gün ağlayalım
bir gün gülelim
sevişen yaramaz çocuklar gibi
başını....
belki başka bir şey, ne diye sorsan bilmem,öylesine bir şey.gece geç oldu uyumak için sabah erken daha uyutulduğum dünyaya uyanmak için. bilmiyorum inan bilmiyorum, tüm bunların hepsi ne için...
gece geç oldu...bilinmiyor karanlıkları yüzün. yüzün geçmeseydi gözümden hüzün ahhh aahh o hüzün derin bir ahhhh çekmezdi belki. sanma o, sen değilsin.
saçmasapan her şey,saçmalığın arasında sapan olmak,sap gibi kalmak ya da bilmem hangi cehennemin dibine sapmak...Laf kalabalığı hepsi evet ama belki de anlam katmak istersen de anlamlı;tıpkı yaşadıkların ve yaşamının içinde karşılaştığın insanlar gibi. Bilmem kaç defa sordum kendime ama yanıltmayayım sizi yanıtını bulamadım henüz, bi fikri olan varsa NE ALA..Sorum ya da sorunum ya da sorunsalım şu ki;şimdi bi sürü insanla karşılaşıyoruz,birileri hayatımıza giriyor,birileri hayatımızdan çıkıyor hatta bazen kel alaka olanlarla muhatap oluyoruz ya da olmak zorunda kalıyoruz. Bazen çoğu sadece zaman kaybı, şahsen benim tahammül sınırlarımı zorlar biçimde.Peki ama niye, yani bu insanlar bize bi şey katmıyorlarsa niye hayatımıza giriyorlar,niçin kalan zamanımızı (kimbilir?) har vurup harman savuruyorlar ya da biz neden buna izin veriyoruz? 'Yaşadıklarımızdan öğrendiğimiz bir şey var mı gerçekten?' Bir sınavdan mı geçiyoruz ( kahrolası sistem ve hayatımı çalan sınavlar)eğer öyleyse niçin seçeneklerin hepsi kel alaka anlamsız, doğru yanıtı var mı gerçekten bu soruların (seçme - irade özgürlüğü)üffff, ben bile sıkıldım yazdıklarımdan, her neyse geldik işte bir cehenneme ve gidiyoruz işte kimbilir hangisine ...
|
|
yeraltı edebiyatı5810 üyesi var. üyelik serbest. |